Obecna budowla powstała w roku 1896 i ma konstrukcję drewnianą.
Wcześniej w tym miejscu stała hala spacerowa wybudowana w latach 1829 – 1831 (rozbudowana w roku 1836) w stylu klasycystycznym, którą niestety wraz z sąsiednią pijalnią wód mineralnych zniszczył w 1893 roku wielki pożar.
Przykrywającą hale koleba wparta jest na drewnianych wspornikach i słupach. Ściana hali od strony ul. T. Kościuszki ma konstrukcję szkieletowo – murowaną, zaś od wschodu budowla otwarta jest w kierunku alei spacerowej Parku Zdrojowego.
Uwagę zwraca znajdująca się na skrzyżowaniu nawy i ryzalitów środkowych hali, dwukondygnacyjna wieża. W dolnej, prostopadłej części, posiada ona tralkową balustradę, natomiast w wyższej części - z ośmiobocznym prześwitem – zwieńcza ją kopuła z latarnią
