W okresie władania dobrami ślemieńskimi przez Hieronima Wielopolskiego, funkcjonował w Ślemieniu, opodal pałacu, piec hutniczy, w którym przetapiano w nim niskoprocentową rudę darniową.
Do uzyskiwania wysokich temperatur stosowano węgiel drzewny, wypalany na leśnych polanach, zwanych mielerzami. Piec miał pojemność kilkunastu stóp kubicznych. Układano w nim warstwami rudę i węgiel drzewny. Koło wodne poruszało młoty i za pomocą miechów wtłaczało powietrze do pieca. Rocznie produkowano 100 tys. cetnarów żelaza. Piec ten spalił się w 1780 r. wraz z zakładem fryszerskim, piła, warzelnią soli i nie został już nigdy odbudowany.
