Pierwszy zamek zakon Krzyżacki wybudował w 1234 r. i była to budowla drewniana, otoczona niedostępnymi jeziorami od zachodu i wschodu.
Trwalszą, ceglaną warownię Krzyżacy rozpoczęli budować w tym samym miejscu w latach 90-tych XIII wieku. Zamek zbudowali w rzucie kwadratu, zwróconym frontem do południa. Posiadał dwa piętra zbudowane na piwnicach, zgrupowane w czterech skrzydłach opiętych w narożach kwadratowymi basztami. W północno-zachodnim narożu dziedzińca wznosiła się ośmioboczna, wolnostojąca wieża. Od zachodu nad fosę wychodziło gdanisko, połączone z zamkiem arkadowym gankiem. Wszystkie zamkowe pomieszczenia były powiązane komunikacyjnie otwartymi krużgankami od strony dziedzińca.
Piwnice i przyziemie zamku pełniły funkcję gospodarczo – obronne. Na wysokim parterze mieściły się sale o charakterze reprezentacyjnym i mieszkalnym: w skrzydle południowym, po obu stronach bramy wjazdowej, kaplica i refektarz. W skrzydle wschodnim północnym dormitoria. Mieszkanie komtura, kuchnia i infirmeria mieściły się w skrzydle zachodnim. Na drugiej kondygnacji w całym zamku mieściły się pomieszczenia magazynowe oraz ganki strzelnicze.
Dziś możemy zwiedzić pomieszczenia zachodniego skrzydła południowego – piwnice pod kaplicy ze sklepieniem krzyżowym, wspartymi na trzech kamiennych kolumnach. W przyziemiu zachowała się brama wjazdowa pokryta sklepieniami krzyżowymi. W ścianie wschodniej skrzydła południowego zachował się ostrołukowaty portal do klatki schodowej.
Na pierwszym piętrze zachowała się trójprzęsłowa kaplica, pierwotnie nakryta sklepieniem gwiaździstym; po zawaleniu zabezpieczona stropem żelbetowym. Z dawnego sklepienia zachowały się żebra, spływające na służki z kapitelami oraz wspornikami w połowie wysokości ścian kaplicy. Pierwotnie wejście do kaplicy prowadziło krużgankiem.
Warto obejrzeć ruiny refektarza oraz kapitularza, gdzie zachowały się nasady sklepień oraz okna. Koniecznie trzeba wspiąć się na południowo - wschodnią wieżę, z której rozpościera się widok na miasto.